به گزارش روابط عمومی و بین‌الملل دانشگاه علوم قضایی، رسیدن به قله‌های موفقیت، آرزوی هر دانشجوی نخبه‌ای است که در پی ساختن آینده‌ای روشن برای خود و جامعه‌اش تلاش می‌کند. در میان تلاش‌های خستگی‌ناپذیر دانشجویان، شناختِ مسیری که افراد موفق طی کرده‌اند، همیشه بهترین راهنما برای داوطلبان است. به همین بهانه، در این شماره از سلسله گفت‌وگوهایمان، پای صحبت‌های «علی امامی» نشستیم؛ دانشجوی نخبه‌ای که توانست رتبه یک کنکور دکتری حقوق خصوصی سال ۱۴۰۵ را از آن خود کند.

مشروح گفتگو:

روابط عمومی: خودتان را معرفی کنید 
علی امامی هستم، متولد شهرستان سردرودِ استان آذربایجان شرقی که مقطع دبیرستان را در رشته علوم انسانی در دبیرستان استاد شهریار تبریز گذراندم، در سال ۹۸ وارد دانشگاه علوم قضایی شده ام که با پشتکار و برنامه‌ریزی منسجم، موفق به کسب رتبه یک حقوق خصوصی شدم.

روابط عمومی: مطالعه برای کنکور دکتری را از چه زمانی و با چه شرایطی آغاز کردید؟
امامی: مطالعه را از ابتدای تابستان شروع کردم. شرایط خاصی نداشتم و هم‌زمان چند واحد درسی را نیز می‌گذراندم. بخش اعظم مطالعه من در محیط خوابگاه انجام شد.

روابط عمومی: شیوه مطالعه شما به چه صورت بود؟توصیه شما برای داوطلبان آزمون‌های تستی چیست؟
امامی: در مجموع، مطالعه به شیوه تستی کار آسانی نیست. به اعتقاد من، صبر، مدیریت زمان و تمرکز بر منابع معتبر و مفید، سه رکن اصلی موفقیت در این مسیر است. اغلب داوطلبان با این احساس مواجه می‌شوند که منبع اشتباهی را انتخاب کرده‌اند یا مطالب مطالعه‌شده نادرست است و افکاری از این دست؛ اما باید این تردیدها را کنار نهاد و بر منابع انتخاب‌شده متمرکز ماند.

روابط عمومی: روند مطالعه شما در طول دوران آمادگی چگونه بود؟
امامی: در ابتدا کار برایم دشوار بود و بازدهی مطلوبی نداشتم. حتی مقطعی بیش از یک ماه به طور کامل از مطالعه فاصله گرفتم. اما از حدود آبان‌ماه برنامه منظم‌تری در پیش گرفتم و مطالعه روزانه را به حدود هفت ساعت رساندم.

روابط عمومی: از منابع و کتب مورد استفاده خود بگویید.
امامی: برای دروس مدنی و تجارت، کتاب دو جلدی تألیف دکتر توکلی را مطالعه می‌کردم و برای تست هر دو درس از مجموعه تست‌های دکتر قربانی بهره می‌بردم. متون فقه را از شرح لمعه می‌خواندم و برای درس زبان نیز بخش گرامر کتاب «زبان دکتری زیر ذره‌بین» را کار می‌کردم. در روزهای پایانی، سوالات کنکور پنج سال اخیر را مرور می‌کردم که به گمانم بسیار مؤثر واقع شد.

روابط عمومی: چگونه با دانشگاه علوم قضایی آشنا شدید و این دانشگاه را در مقایسه با سایر دانشگاه‌ها چگونه ارزیابی می‌کنید؟
امامی: پیش از اعلام نتایج کنکور، به رشته ادبیات علاقه‌مند بودم و از سوی دیگر، به دلیل استفاده از تلفن همراه ساده و عدم ارتباط گسترده با فضای مجازی، آشنایی چندانی با دانشگاه علوم قضایی نداشتم. یکی از آشنایان که در این دانشگاه تحصیل می‌کرد، نخستین بار مرا با این دانشگاه آشنا نمود.

نظرتان در خصوص دانشگاه علوم قضایی و تحصیل در آن چیست؟
«تفاوت بزرگ این دانشگاه، روحیه حاکم بر آن است. اینجا برخلاف فضای رایج آکادمیک، اساتید به جای توجه صرف به تعدد مقالات و کارهای ظاهری، به سطح سواد و تحلیل دانشجو اهمیت می‌دهند. این محیط کاملاً با روحیه من سازگار بود.»
عوامل زیادی دخیل بودند ولی به نظر خودم عمده دلیلی که در این دانشگاه برای من موجب دلگرمی و اشتیاق می شد شخصیت اساتیدی بود که توفیق شاگردی ایشان را داشتم. البته نمی خواهم حرف های کلیشه ای بزنم یا تعارف کنم. به هر حال در طول زندگی هر کس، افرادی وجود دارند که از آن ها تاثیر زیادی می پذیرد، بنده چنین تجربه ای را در این دانشگاه داشتم.

کلام آخر:
از جنابعالی تشکر می کنم، همچنین از آنجایی که این گفتگو در رسانه دانشگاه علوم قضایی به نمایش گذاشته خواهد شد، فرصت را غنیمت می شمارم و صمیمانه از تمام اساتیدم در این دانشگاه خصوصا آقای دکتر رهپیک و آقای دکتر فرح زادی که همیشه با رفتار بزرگوارانه پذیرای زحمات و سوال های بنده بوده اند تشکر می نمایم.

انتهای پیام/