از سکوی جهانی تکواندو تا مسیر عدالت‌طلبی؛ گفت‌وگو با امیرحسین نوروزی دانشجوی ورزشکار دانشگاه علوم قضایی

به وقت دانشجو(5): از سکوی جهانی تکواندو تا مسیر عدالت‌طلبی؛ گفت‌وگو با امیرحسین نوروزی، دانشجوی ورزشکار دانشگاه علوم قضایی

| آخرین بروزرسانی: 1405/5/5 |

به گزارش روابط عمومی وبین الملل دانشگاه علوم قضایی وخدمات اداری؛ دانشجو بودن تنها به معنای غرق شدن در کتب حقوقی نیست؛ بلکه عرصه‌ای برای پرورش همه‌جانبه‌ی روح و جسم است. امیرحسین نوروزی، دانشجوی ورودی ۱۴۰۲ رشته کارشناسی ارشد پیوسته علوم قضایی، نمونه یک دانشجوی موفق محصل در دانشگاه علوم قضایی وخدمات اداری است.
در ادامه، گفت‌وگوی ما را با این قهرمان ملی و دانشجوی آینده‌دار می‌خوانید.
روابط عمومی: آقای نوروزی، برای شروع از پیوند عمیق میان ورزش و مسیر زندگی‌تان بگویید. این سه رکن «تحصیل، تهذیب و ورزش» چگونه در زندگی شما به واقعیت تبدیل شدند؟
امیرحسین نوروزی: من از کودکی با این جمله در سالن‌های ورزشی رشد کردم و همیشه آن را نه به عنوان یک شعار، بلکه به عنوان نقشه راه زندگی‌ام دیدم. ورزش برای من هرگز تفریح صرف نبوده، بلکه به عنوان یکی از ارکان اصلی حیات، مرا در مسیر سلامت جسم و روان نگه داشته و همین انضباط ورزشی، بزرگترین پشتوانه من برای موفقیت در عرصه تحصیل و فکری بوده است.

روابط عمومی: شما مسیر قهرمانی در تکواندو را از سنین پایین آغاز کردید. نقطه عطف این مسیر ورزشی کجا بود؟
امیرحسین نوروزی: من تکواندو را از ۸ سالگی به‌طور جدی دنبال کردم و در طول این سال‌ها در هر سه گرایش پومسه، هان‌مادانگ و کیوروگی فعالیت داشتم. کسب عنوان کوچکترین عضو تیم ملی نمایش در سال ۹۳ و شرکت در افتتاحیه مسابقات ارتش‌های جهان (سیزم)، تجربه‌های ارزشمندی بودند، اما بی‌شک نقطه عطف آن، نایب‌قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۹ در تاشکند ازبکستان بود. یکی از نکات برجسته زندگی ورزشی شما، تقدیم مدال جهانی‌تان به خانواده شهید حاج حسین همدانی است.

روابط عمومی: این تصمیم از کجا نشأت گرفت؟
امیرحسین نوروزی: این تصمیم یک عهد قلبی بود که پس از مسابقات و با الهام از رهنمودهای آیت‌الله شعبانی (نماینده محترم ولی‌فقیه در استان همدان) با شهدا بستم. تقدیم آن مقام جهانی به یاد شهید همدانی، کوچکترین کاری بود که می‌توانستم برای ادای دین به قهرمانان واقعی کشورم انجام دهم. بسیاری از دانشجویان نگرانند که پرداختن به ورزش حرفه‌ای مانع موفقیت در تحصیل شود.

روابط عمومی: شما چگونه این توازن را مدیریت می‌کنید؟
امیرحسین نوروزی: تداوم، کلید حل این چالش است. بسیاری گمان می‌کنند وقت‌گیر بودن این دو حوزه باعث افت عملکرد می‌شود، اما تجربه من نشان داد که با برنامه‌ریزی واقع‌بینانه، تحصیل و ورزش می‌توانند مانند دو بال برای پرواز عمل کنند. حتی در دوران سخت دروس دانشگاهی هم من هیچ‌کدام را کنار نگذاشتم؛ بلکه با حفظ تناوب و استمرار، اجازه ندادم هیچ‌یک از این دو مسیر به طور کامل متوقف شود.

روابط عمومی: توصیه شما به دانشجویانی که در ابتدای راه هستند و می‌خواهند همزمان در مسیرهای حرفه‌ای موفق باشند چیست؟
امیرحسین نوروزی: هدف‌گذاری مکتوب و کسب تجربه از افراد موفق، نخستین قدم است. در ابتدای راه ممکن است خستگی و سردرگمی طبیعی باشد، اما نباید متوقف شد. اگر هدف مشخص باشد، حتی پرداختن اندک اما «مداوم» به هر دو حوزه، نتیجه‌ای فراتر از انتظار به بار خواهد آورد.

روابط عمومی: جناب نوروزی، معیار شما برای انتخاب الگو چیست؟ چرا بسیاری از قهرمانان مشهور ورزشی در لیست الگوهای شما نیستند؟
امیرحسین نوروزی: برای من، «اخلاق» فراتر از سکوی قهرمانی است. ورزشکار مورد علاقه من کسی است که خارج از زمین بازی نیز، اصول انسانی و اخلاقی را رعایت کند. الگوی من شهید ابراهیم هادی است که اخلاق را با ورزش پیوند زد و در دنیای واقعی، استاد عزیزم استاد کوروش رجلی که هم در مسیر قهرمانی جهان و هم در منش اخلاقی، چراغ راه من بوده‌اند.

روابط عمومی: ورود به دانشگاه علوم قضایی چه تغییری در نگاه شما به زندگی و اهداف‌تان ایجاد کرد؟
امیرحسین نوروزی: دانشگاه علوم قضایی برای من بیش از یک محیط آموزشی، مکانی برای تغییر نگرش بود. این دانشگاه باوری در من ایجاد کرد که با تلاش و استمرار، می‌توان از هر کجای این سرزمین به جایگاه‌های رفیع خدمت‌گذاری رسید. همنشینی با اساتید و نخبگان علمی که «خدمت» دغدغه اصلی آن‌هاست، شیرین‌ترین تجربه دوران دانشجویی من تا امروز بوده است.

روابط عمومی: بسیاری از دانشجویان حقوق، ورزش را مانع تحصیل می‌دانند. نظر شما چیست؟
امیرحسین نوروزی: من معتقدم قضاوت، در ابعاد مختلف زندگیِ همه ما جاری است؛ پیش از آنکه قاضیِ دیگران باشیم، باید قاضی زندگی خود باشیم. میان فعالیت‌های ورزشی و دقتِ حقوقی، هیچ منافاتی نیست، بلکه این دو «لازم و ملزوم» یکدیگرند. ورزش، ظرفیت اخلاقی و توان ذهنی دانشجو را برای درک مطالب پیچیده حقوقی افزایش می‌دهد. توصیه من به تمامی دوستانم این است که ورزش (ولو پیاده‌روی ساده) را به عنوان بخشی از برنامه روزانه برای «ذخیره انرژی و زمان» در مسیر تحصیل قرار دهند. چه شد که با وجود موفقیت‌های درخشان ورزشی، رشته علوم قضایی را برای آینده حرفه‌ای خود انتخاب کردید؟ با وجود مشوق‌هایی برای ورود به رشته تربیت‌بدنی، من مسیر دشوارتر و البته پرمعناتر «علوم قضایی» را انتخاب کردم. من در دوره متوسطه در مدارس تیزهوشان تحصیل کردم و از سال ۱۴۰۰ با هدفِ خدمت در دستگاه قضا، این مسیر را هدف‌گذاری کردم. در نهایت با رتبه ۱۲۸ منطقه ۲ و ۳۴۶ کشوری در کنکور ۱۴۰۲، افتخار ورود به این دانشگاه را کسب کردم تا بتوانم آرزوی قلبی‌ام یعنی «عدالت‌گستری» را در قامت یک قاضی دنبال کنم.

روابط عمومی: سخن پایانی شما برای جامعه دانشگاهی؟
امیرحسین نوروزی: از خانواده‌ام که بزرگترین حامی من بودند، جامعه تکواندو و اساتید محترم دانشگاه علوم قضایی سپاسگزارم. ایمان دارم که اگر «عقل سالم در بدن سالم» باشد، می‌توان با صبوری و توکل، به هر قله‌ای دست یافت.